تاریخچه

پیدایش ثبت احوال بصورت یکپارچه و منسجم در جهان مربوط به قرن نوزدهم میلادی است و در ایران پس از تصویب قانون ثبت احوال در سال 1295 هـ.ش سرانجام در سوم دی ماه 1297 براساس مصوبه شماره 1167 هیات وزیران با صدور اولین سند سجلی و شناسنامه بنام خانم فاطمه ایرانی کار تنظیم اسناد و توزیع شناسنامه توسط ماموران شهرداری بین مردم در شهر تهران شروع شد سپس به موجب قانون مصوب 24 خرداد سال 1304 مجلس تدریجاً ادارای بنام احصائیه و سجل احوال در سایر شهرستان های کشور برای ثبت وقایع چهارگانه و صدور شناسنامه زیر نظر وزارت کشور دایر گردید.در سال 1318 امر سرشماری هم به وظایف این اداره اضافه شد بطوری که در سال 1320 نام این اداره به اداره کل آمار و ثبت احوال کشور تغییر یافت و متعاقب آن در سال 1347 بخش آمار از ثبت احوال منتزع و اداره کل ثبت احوال کشور ایجاد گردید.در سال 1355 قانون سازمان ثبت احوال کشور به تصویب رسید و بنابر ضرورت ناشی از انقلاب شکوهمند اسلامی ایران بازنگری و اصلاحاتی در قانون مزبور در سال 1363 توسط مجلس شورای اسلامی به عمل آمد و تاکنون ملاک عمل و اقدام می باشد. از مهم ترین وطایف ثبت احوال می توان به موارد زیر اشاره نمود: برابر ماده 1 قانون ثبت احوال وظایف سازمان عبا رتند از:
 • ثبت ولادت و صدور شناسنامه
 • ثبت واقعه وفات و صدور گواهی فوت
 • تعویض شناسنامه های موجود در دست مردم
 • ثبت ازدواج و طلاق و ثبت تحولات
 • ثبت ولادت و وفات اتباع خارجی و صدور گواهی فوت
 • تنظیم دفاتر ثبت کل وقایع و نام خانوادگی
 • جمع آوری و تهیه آمار انسانی سراسر کشور و انتشار آن.
 اداره کل ثبت احوال استان خوزستان به لحاظ حقوقی و اداری زیر مجموعه تشکیلاتی سازمان ثبت احوال کشور می باشد که در پی تصویب قانون سال 1304 که دولت موظف شد در کلیه مراکز استانها مبادرت به دایر نمودن اداره احصائیه و سجل احوال نماید در سال 1306 در استان خوزستان این اقدام صورت گیرد و اولین سند سجلی در سال مذکور به تاریخ هجدهم اذر ماه بنام میرزا محمدعلی صفائی تنظیم و بدین ترتیب ثبت احوال در مرکز استان یعنی شهر اهواز متولد شد و پس از آن در سال 1307 ادارت ثبت احوال دزفول،آبادان،خرمشهر و شوشتر تاسیس شدند. اداره کل ثبت احوال استان خوزستان هم اکنون دارای 27 واحد اداری مستقل در شهرستانهای استان می باشد و به منظور تسهیل دسترسی و رفاه مردم 12 نمایندگی ایجاد کرده است.